Rybki

Od kilku lat istnieje moda na posiadanie w domach akwarium. Wśród pięknych nowoczesnych mebli umieszczenie pięknego dużego akwarium z wnętrzem przypominającym rafę koralową jest prawdziwie cudowną ozdobą. Więce »

 

Tag Archives: Lądowe

Zając szarak

Zając szarak – jest zwierzęciem bardzo powszechnie występującym. Występuje niemal w całej Europie, Azji, środkowych Chinach, w północno zachodniej Afryce, Australii, Nowej Zelandii, Chile i w części Ameryki Północnej. Jego masa ciała osiąga od 2,5 do 6,5 kilogramów. Długość ciała od 48 do 67 centymetrów. Zwierzę o rudawym ubarwieniu futra, długim, wąskim tułowiu, krótkich kończynach przednich i dłuższych, masywniej zbudowanych tylnich. Na wąskiej głowie umiejscowiona jest długa para uszu. Jest to zwierzę niezwykle płochliwe. W sytuacji zagrożenia najpierw nieruchomieje wtulając się nisko w ziemię i kładąc uszy na sobie. W sytuacji dużego zagrożenia jest skory do ucieczki, wykorzystując swoje atrybuty w postaci długich tylnych koń czyn potrafi osiągać duże prędkości. Jest to zwierzę prowadzące samotniczy tryb życia. Wyjątkiem jest okres godowy kiedy zająć kojarzy się w pary. Nie trwa to jednak nigdy zbyt długo. Jego pokarmem są pędy zbóż, dziko rosnąca trawa, pączki drzew, kora a także liczne chwasty. Naturalnymi wrogami zająca są : lis, tchórz, kuna i jastrząb. Jednak zagrożenie to występuje tylko lub przeważnie w przypadku młodych osobników zajęcy. Starsze i bardziej doświadczone osobniki potrafią biegać zygzakiem z dużą prędkością, gubiąc w większości przypadków swojego prześladowcę.

Szkielet ssaków

Wszystkie ssaki mają bardzo zróżnicowane szkielety, jednak występują w nich również wspólne zagadnienia. Szkielety takie są bardzo skostniałe i często bardzo skomplikowane. Aby to udowodnić możemy podać prosty przykład. Ręka człowieka, czyli również ssaka składa się z ponad pięćdziesięciu różnych kości – robi wrażenie. Szkielet ssaków składa się między innymi z czaszki. Ma ona bardzo ważne zadanie, bowiem chroni ona mózg przed różnymi zagrożeniami ze świata zewnętrznego. Wiemy doskonale, że mózg jest bardzo delikatnym oraz ważnym organem nie tylko u człowieka, ale również u innych zwierząt. Innym ważnym elementem szkieletu ssaków jest kręg osób, który z kolei składa się z kilku odcinków. Kręgosłup jest charakterystycznym punktem wszystkich kręgowców. Zapewnia on, że całość kości i cały organizm znajduje się i utrzymuje w odpowiedniej postawie. Inną częścią szkieletu ssaków jest klatka piersiowa, która z kolei ochrania płuca oraz inne organy zwierząt. Niemal każdy ssak posiada także uzębienie, które służy przede wszystkim do łatwiejszego jedzenia, a konkretnie do jego siekania i dzielenia. Tak aby układ pokarmowy każdego ssaka bez najmniejszych problemów przetworzył jedzenie na wartości odżywcze dla organizmów.

Jeż europejski

Jeż europejski – długość jego ciała przeważnie wynosi około 35 centymetrów a masa od 400 do 1900 gramów. Cechą charakterystyczną tego zwierzęcia jest silna okrywa włosowa przekształcona w kolce, które są naturalnym atrybutem obronnym tego gatunku. Jego kolce są na przemiennie koloru białego i czarnego. Jego wydłużony ryjek zaopatrzony jest w ostre uzębienie, które bardzo dobrze radzi sobie z dżdżownicami będącymi jego składnikiem pokarmowym. Jeż potrafi doskonale poradzić sobie z gadami – potrafi zagryźć węża. Jego główne menu składa się z dżdżownic i ślimaków, szarańczaków, piskląt ptaków gnieżdżących się na ziemi, jaszczurek, węży, padliny i upadłych owoców z drzew. Jeż jest zwierzęciem o aktywności nocnej, przy odpowiednio niskiej temperaturze zimą śpią. Występuje w widnych lasach, zaroślach, obrzeżach obszarów zabudowanych, w parkach miejskich. Z powodu jego preferencji smakowych, dużo z nich ginie latem po deszczu na drogach w poszukiwaniu dżdżownic. Wiosną i latem jeże zachowują umiar w pożywieniu, jednak późną jesienią intensywnie żerują aby wzbogacić swój organizm w skłądniki odżywcze niezbędne do przezimowania. Podczas snu zimowego procesy życiowe ulegają znacznemu spowolnieniu a temperatura ich ciałą spada do 5 stopni Celcjusza.

Dżdżownica ziemna

Dżdżownica mała i niepozorna. Mieszka głęboko pod ziemią a jak wyjrzy na jej powierzchnię ludzie omijają ją z daleka. Ale czy tak powinno być ? Co ona biedna winna jest za swój wygląd ? Ciało dżdżownicy jest wydłużone i ma kolor beżoworóżowy. Zbudowane ono jest z podobnych do siebie pierścieni. Czy wszyscy wiedza jaki jest pożytecznym stworzonkiem ? To właśnie one żywią się organicznymi resztkami które pobierają z gleby a nie strawione części wydalają i dzięki temu spulchniają glebę, przewietrzają ją i alkalizują, użyźniają glebę i transportują wodę gdyż sześćdziesiąt procent wody zmagazynowanej w dżdżownicy jest przez nią wydalane w ciągu doby. Dżdżownice mogą służyć do utylizacji osadów ściekowych, poprawiają jakość nawozów naturalnych typu kompost, magazynują w swym organizmie pestycydy które są szkodliwe dla organizmu człowieka. W ciągu roku dżdżownice potrafią przerobić od dziesięciu do dziewięćdziesięciu ton gleby przyczyniając się do powstania próchnicy. Obecnie powstają nawet specjalne hodowle zajmujące się dżdżownicami.

Antarktyda

Bardzo ubogi świat roślinny powoduje niejako odpowiednio uboższy świat zwierzęcy. Powszechnie występują tu jedynie pewne gatunki bezkręgowców, a więc na przykład wrotki, nicienie, niesporczaki i skoczogonki. Większość została przeniesiona na obszar Antarktydy przez ptaki lub wiatr. Oprócz nich na Antarktydzie spotkać można olbrzymie zgrupowania ptaków morskich i fok, w stadach nawet do kilkuset tysięcy sztuk – głównie latem, w okresach rozrodu lub linienia. Czerpią one pożywienie z morza (jedzą głównie kryl i ryby). Takie wielkie kolonie tworzą np. pingwiny – charakterystyczne dla Antarktyki ptaki nielotne, ale za to pływające i nurkujące. Występuje sześć gatunków pingwinów – pingwin cesarski, pingwin królewski, pingwin Adeli, pingwin papua (białobrewy), pingwin antarktyczny, pingwin złotoczuby i skałoskoczek. Pingwiny nie budują gniazd. Jedyne jajo składają bezpośrednio na lodzie – wysiadują je samce, zgromadzone w ogromne stada. Podczas wysiadywania tracą połowę masy ciała. Samice przez ten czas gromadzą pożywienie. Pingwiny nie boją się zimna, okres składania jaj przypada w samym środku zimy, kiedy temperatura dochodzi do -70oC. Oprócz pingwinów Antarktydę odwiedzają drapieżne wydrzyki polujące na jaja pingwinów i ich pisklęta, a także foki (5 gatunków fok – słoń morski, foka Weddella, foka krabojad, foka Rossa i lampart morski), uchatki (1 gatunek – uchatka antarktyczna).

Stała temperatura ciała

Jak już wiesz ssaki charakteryzują się tym, że są stałocieplne, inaczej mówiąc ciepłokrwiste. Mogą one w ten sposób żyć w różnych warunkach, ponieważ zachowują jedną i tą samą temperaturę ciała. Dla nas ludzi jest to temperatura trzydziestu sześciu i sześciu dziesiątych stopnia Celsjusza. Zachowanie stałej temperatury jest wymogiem, aby dane zwierzątko było zdrowe i w pełni dojrzałe. Jeśli nastąpi wychłodzenie organizmu lub na przykład gorączka może to grozić w konsekwencji nawet śmiercią. Wiemy doskonale, że gdy jesteśmy chorzy, to zazwyczaj mamy podwyższoną temperaturę. Niekiedy nawet, co jest gorsze – temperatura naszego ciała jest mniejsza, niż ta stała. Z kolei zwierzęta zmiennocieplne charakteryzują się tym, że ich temperatura ciała zależy od temperatury otoczenia w jakim się znajdują. Tak więc te same zwierzęta mogą mieszkać w zimnych klimatach arktycznych i gorących afrykańskich. Powoduje to, że ssaki zamieszkują całą naszą planetę. Nasze organizmy są stworzone tak, że aby utrzymać stałą temperaturę musimy ciągle jeść. Dlatego w miejscach, w którym jedzenie jest rzadkością zwierzętom takim trudno jest przeżyć z wiadomych względów.

Nutria

Nutria – jest gryzoniem o bardzo cenionym swojego czasu futrze z miękką wełnistą warstwą. Do niedawna bardzo powszechne fermy hodowlane, wypełniały bardzo duże zapotrzebowanie na tego rodzaju materiał kaletniczy. Jednak zmieniające się trendy w modzie zmieniły sytuację hodowlaną. Dzisiaj nieliczni pozostali przy tego rodzaju hodowli. Nutria jest gryzoniem osiągającym długość tułowia od 38 do 60 centymetrów oraz długość ogona od 30 do 40 centymetrów. Masa ciała waha się między 7 a 9 kilogramów. Zwierzęta hodowane na fermie osiągają większą wagę. Sylwetka nutrii jest krępa a głowa jest duża. Tylne palce stopy są spięte błoną pławną. Dzięki tej budowie możliwe jest sprawne pływanie nutrii w środowisku naturalnym. Nutria posiada krótkie kończyny i silne siekacze, które charakterystycznie widoczne są na pierwszym planie. Nutria zasiedla wilgotne środowiska wzdłuż zbiorników wodnych o bogatej roślinności. Głównym składnikiem pożywienia nutrii jest sitowie i turzyce, a także rośliny uprawne gdy sprzyjają temu okoliczności. Aktywność zwierząt przebiega głównie o zmierzchu i ogranicza się do większości czasu spędzanego w wodzie. Nutrie żyją parami. Również kolonijnie przy większym skupisku. Specyficzna budowa ich futra porastającego całe ciało, zwilżana biologicznie czynnymi substancjami, zabezpiecza je doskonale przed szkodliwym działaniem wilgoci.

Ochrona

Gatunek Tygrysa syberyjskiego zagrożony jest głównie przez niszczące działanie człowieka. Niszczenie jego naturalnego środowiska poprzez wycinanie lasów czy też urbanizację zmusza tygrysa do emigracji na terytoria do których nie są przystosowanych. Inną przyczyną zanikania tego gatunku jest polowanie na te piękne zwierzęta dla pozyskiwania ich futer. Obecnie liczba tych majestatycznych zwierząt oszacowana jest na 200-400 osobników na wolności. Z roku na rok liczba ta się zmniejsza mimo podjętych kroków w sprawie ochrony Tygrysów Syberyjskich. Jeżeli w dalszym ciągu liczba tygrysów będzie się zmniejszała za kilkanaście lat na świecie zabraknie Tygrysów Syberyjskich. Obecnie w niewoli żyje więcej tygrysów niż na wolności. Są to różnego rodzaju rezerwaty przyrody i parki Niestety innymi miejscami gdzie więzione są tygrysy syberyjskie są różne cyrki gdzie zwierzęta są bite i niestety głodzone przez co chorują i szybciej umierają a to powoduje kolejne polowania na tygrysy i koło się zamyka.

Ośmiornica

Jest to zwierzę które z pewnością nikomu nie trzeba przedstawiać . Ośmiornica jest bardzo charakterystyczna głównie ze swoich ośmiu macek, które wyposażone są w przyssawki, oraz dzięki dużej głowie. Mięczaki te są bardzo inteligentne, oraz niezwykłe z tego powodu, że chociaż mogą osiągać długość do pięciu metrów a potrafią zmieścić się w małym naczyniu, widok ten jest bardzo interesujący i zadziwiający. Ośmiornice znane są także z jednej bardzo charakterystycznej cechy, mianowicie niektóre z tych niezwykłych zwierząt potrafią wytwarzać maź , która podobna jest do atramentu, w chwili zagrożenia wytryskują ją na zewnątrz, pełni ona rolę zasłony dymnej, po czym ośmiornica szybko ucieka. Ośmiornice często można spotkać w parkach wodnych, są one bardzo interesujące i bardzo wielu naukowców zajmuje się ich życiem. Mięczaki te są również często przeznaczone jako jedne z ryb morskich jadanych przez ludzi, szczególnie popularne one są w Japonii, gdzie uważa się je jako przysmak. Ośmiornice żyją samotnie. Są niezwykłe również pod względem zmieniania koloru skóry, podobnie jak to robią kameleony co jest naprawdę niezwykłe.

Ciekawostki

Świat ssaków jest bardzo ciekawym światem, w którym tak naprawdę dzieje się bardzo dużo. Wiesz już, że młode kangury mogą mieć od jednego centymetra do trzech centymetrów. Jest o bardzo mało, dlatego są to torbacze. Inną ciekawą informacją jest to, że ssaki na naszej planecie znajdują się już od dwustu milionów lat. Ta liczba robi największe wrażenie. Niektóre ssaki, podobnie jak niekute gady posiadają jad który może im służyć do obrony lub polowania. Są one jednak stosunkowo bardzo mało jadowite i człowiekowi nie mogą one zrobić krzywdy. Inną ciekawą liczbą w świecie ssaków jest długość skoków, jakie może oddać kangur. Jest to – uwaga – aż dziewięć metrów. Imponująca długość, którą sobie trudno wyobrazić, a dokładnie wyobrazić sobie kangura, który przeskakuje szerokość nie jednego basenu. Jeśli chodzi o szympansy, to jeśli się im przypatrzymy to ich mimika jest bardzo podobna do naszej mimiki. Często budzi to sporo śmiechu i radości. Temperatura ciała leniwca, czyli jednego z ssaków może mieć z kolei wartość od ponad dwudziestu czterech stopni do trzydziestu siedmiu stopni.

Pajączki

Bardzo rzadko możemy zobaczyć innego przedstawiciela pająków – tygrzyka paskowego. Swoją nazwę otrzymał on od swojego podobieństwa do tygrysa. Ten rodzaj pająków podlega całkowitej ochronie. Samica tego pająka jest bardzo okazała. Może dorastać do dziewiętnastu milimetrów długości. Najciekawsze w swej kolorystyce są samice pająka kwietnika. Bywają białe, żółte, żółtozielone. Dostosowują się do barw kwiatów na jakim czekają na swa ofiarę. Samce są niepozorne pod względem kolorów i rozmiarów. Mamy jeszcze pająka o nazwie cofnik który łapie owady długimi jak u krabów odnóżami. Również maskuje się kolorem i stapia z otoczeniem. Najłatwiej zaobserwować krzyżaka ogrodowego. Jest on ciemny ale jak jakiś diadem lśni na swojej sieci. Szczególnie go widać jak spojrzymy na jego sieć pod słońce. Bardzo często można spotkać darownika przedziwnego. Ma on bardzo ciekawe zaloty. Najpierw samice napełnia nogogłaszczki nasieniem a potem zabija muchę i oplata ja pajęczyną. Szuka samicy a gdy ta jest gotowa na jego zaloty dostaję w prezencie muchę.

Kto powinien kupić sobie szczurka?

Odpowiedź: „każdy kto szuka niebanalnego zwierzaka domowego”. Szczurki są dobrymi kompanami dla większości osób. Jeżeli osoba potrafi się przełamać by tylko pogłaskać szczurka to jestem przekonana, że po tygodniu wspólnego przebywania z nim całkowicie zakocha się w tym rozkosznym zwierzaczku. Na uwagę zasługuje przede wszystkim inteligencja szczurów. Badania wskazują, że szczurki bardzo dobrze potrafią się ze sobą komunikować. Jeżeli pierwszemu szczurkowi damy do jedzenia 3 przysmaki a następnie pozwolimy skomunikować mu się z jego towarzyszem. Gdy damy teraz te same przysmaki drugiemu szczurowi, to zauważamy, że od razu zacznie on jeść to co najbardziej smakowało jego poprzednikowi. Poza tym szczury mają bardzo dobrą pamięć. Przeprowadzony eksperyment wskazuje, że gdy na końcu labiryntu położymy ciastko(dla motywacji) to szczurek po pierwszym przejściu tego labiryntu za drugim razem przejdzie labirynt dużo szybciej niż na 1.razem a za 3.razem jeszcze szybciej. Wniosek z tego taki, że szczury szybko się uczą. Dzięki tej inteligencji rzadko spotykanej w świecie zwierząt, tak trudno jest wytępić stada dzikich szczurów które są zmorą nie jednego miasta.

Specjalne przystosowanie

Sierść tygrysa syberyjskiego podczas zimy jest żółtawa w odróżnieniu od sierści letniej, która przybiera barwę rudopomarańczową. Odcień jaśniejszej sierści przypomina kolor tajgi pokrytej śniegiem. Tygrys syberyjski żyje na terenach gdzie wiecznie jest zimno i gdzie prawie przez cały rok leży warstwa śniegu, dlatego musi on żyć w temperaturach około -450C, dlatego też posiada on dłuższą i gęściejszą sierść od tygrysów, które żyją w ciepłych krajach tak jak np. tygrysy bengalskie w Afryce. Tygrys syberyjski jest też jedynym tygrysem, który w pachwinach i na brzuchu ma aż pięciocentymetrową warstwę tłuszczu!!! Która chroni go przed lodowatymi podmuchami wiatru i ekstremalnie niskimi temperaturami. Czaszka tygrysa syberyjskiego jest w porównaniu z czaszką króla zwierząt, lwa krótsza w części twarzowej, natomiast jest masywniejsza i potężniejsza w części nosowej. Obszar występowania tego potężnego tygrysa to dorzecze rzeki Amur i Ussuri na dalekim wschodzie w Rosji i w północnych Chinach.

Organy

Wszystkie ssaki mają bardzo skomplikowaną budowę wewnętrzną. Znamy doskonale budowę nasz – ludzi. Niemal każde ssaki mają podobnie lub troszkę mniej skomplikowaną budowę swojego ciała. Przykładem może być to, że serce świni ma bardzo zbliżona budowę do serca człowieka. Podobnie niektóre małpy mają podobną budowę ciała do człowieka. Każdy żywy organizm ssaków posiada kilka charakterystycznych układów, które umożliwiają im życie. Przykładem takiego układu może być układ sercowy i krwionośny, który pąkuje krew przez cały organizm. Również wszystkie ssaki muszą jeść, dlatego układ pokarmowy musi być bardzo skomplikowany, aby przetrawić te wszystkie pozywania. Wyróżniamy kilka grup ssaków ze względu na to, co jedzą. Mogą być one roślinożerne, mięsożerne lub wszystkożerne. Ponadto każdy ssak musi oddychać, umożliwia to układ oddechowy, który składa się miedzy innymi z płuc. Tu jednak występuje jedna drobna różnica, ponieważ jak wiesz istnieją ssaki, które zamieszkują także w wodzie. Przykładowo delfin czy wieloryb. Ssaki takie mają skrzela podobnie jak inne ryby. Innym ważnym układem jest układ mięśniowy oraz układ wydalniczy. Ich funkcji w organizmie ssaków nie trzeba dokładnie opisywać, ponieważ ich nazwa ilustruje do doskonale.

Pająki

Pająki nie wzbudzają naszego entuzjazmu. Ich widok u niektórych budzi lęk albo odrazę. Cztery pary ciemnych, zagiętych jak szpony odnóży krocznych, gwałtowne ruchy to właśnie pająki. Niektóre pająki potrafią ukąsić człowieka i wszystkie bez wyjątku sa jadowite. Mamy w genach zapisaną naszą reakcję na zagrożenie i to tłumaczy nasza reakcję na widok pająka. Tak reagują wszyscy nie tylko ludzie ale również zwierzęta. Nasze Polskie pająki nie są groźne. Możemy się obawiać takiego małego pajączka żyjącego u nas o nazwie topik. Ma on dość bolesny jad. Innym bardzo rzadko spotykanym u nas pająkiem jest kolczak zbrojny. Kolczak należy do bardzo „eleganckich” pająków. Głowotułów kolczaka jest czerwonobrązowy, odwłok ma kolor od żółtawego do zielonego a na nogach ma czarne „buty”. Najbardziej jadowitym pająkiem w Polsce jest pająk z rodziny krzyżakowatych. Samica jednego z pająków wydziela taki zapach że przywabia nim ćmy które później stają się ich ofiarami. Na łąkach można często spotkać krzyżaka zielonego. Tak jak sama nazwa wskazuje ma on kolor zielony z żółtym odcieniem.

Wstęp

Tygrys Syberyjski jest największym i najsilniejszym żyjącym kotem, który stąpa obecnie po Ziemi. Rzadki tygrys nie żyje jak wskazuje jego nazwa na Syberii, ale w regionie Amur – Ussuri i to tylko w tych miejscach gdzie przez większą część roku leży gruba warstwa białego puchu, ponieważ tygrys syberyjski musi żyć w niskich temperaturach. Rewir samca Tygrysa jest olbrzymi a ten nie szczędzi sił, aby go bronić, ponieważ od tego jak wielka jest jego ” działka ” zależy to czy samice będą chciały z nim kopulować. Samiec dzieli rewir zazwyczaj z dwiema mniejszymi od siebie samicami, lecz nawet to nie zapobiegło zagrożeniu tego wspaniałego gatunku. Tygrys Syberyjski dzięki swojemu potężnemu wyglądowi sieje strach i grozę wśród swoich potencjalnych ofiar, lecz nie tylko jego rozmiar i przeraźliwy ryk, który wydaje straszą mniejsze zwierzęta, ale także wielkim kłom, które rozrywają mięso ofiary na strzępy. Kły Tygrysa Syberyjskiego są tak wielkie że bez problemu potrafią zmiażdżyć kości ofiary

Meduzy

Meduzy są bardzo niebezpiecznymi mieszkańcami mórz i oceanów. Zwierzęta te potrafią być bardzo duże, osiągają one nawet do 2 metrów długości co jest imponujące w ich przypadku. Meduzy są dlatego niebezpieczne że są praktycznie niewidzialne w wodzie, dlatego że są one prawie przeźroczyste. Meduzy posiadają macki, na których ulokowane są parzydełka, zetknięcie się parzydełek z ciałem organizmu powoduje wtryśnięcie jadu do niego, co czasem bywa bardzo niebezpieczne nawet dla człowieka. Zanotowano wiele przypadków poparzenia człowieka przez meduzy. Zwierzęta te są naprawdę bardzo interesujące, posiadają one otwór gębowy, a żywią się one małymi rybami. Meduzy właściwie nie potrafią pływać , są bardzo słabymi pływakami, poruszają się głównie dzięki prądom morskim. Zwierzęta te przyciągają uwagę wielu znakomitych naukowców, badają oni zachowanie meduz oraz ich tryb życia. Meduzy są o tyle interesujące że pomimo bardzo niepozornym wyglądzie potrafią bardzo zranić człowieka. Meduzy można spotkać w parkach wodnych, chociaż przeznaczone są one tam tylko do obserwacji z powodu ich niebezpiecznej natury.

Konik morski

Są to bardzo interesujące zwierzęta. Koniki morskie bardzo zaskakują naukowców, chociażby z tego powodu że u tych ryb w czasie godów można powiedzieć że to samica zapładnia samca a nie na odwrót. Dzieje się to tak dlatego że samiec w brzuchy ma jajeczka, a samica wprowadza tam ikrę . Jest to z pewnością bardzo niezwykłe i na pewno niespotykane zjawisko. Koniki morskie są wyjątkowe pod wieloma względami, ich pokarmem są malutkie ryby, które dosłownie muszą wsysać . Ryby te są bardzo piękne, ich wygląd porównuje się do konia, i tak w rzeczywistości jest, przypominają one wyglądem konia lecz po dłuższym przypatrywaniu się tej rybie można stwierdzić że ma ona mało wspólnego z koniem. Koniki morskie przybierają czasem bardzo piękne kolory skóry, co również jest widowiskowe. Ryby te, podobnie jak kameleony posiadają oczy, które są niezależne od siebie co oznacza że mogą patrzeć jednym okiem w zupełnie inną stronę co drugim, co również sprawia że ryby te są niezwykle interesujące. Koniki morskie przyciągają wielu badaczy, i to dzięki nim jest to tak znane zwierzę morskie.

Rozmnażanie

Tygrys Syberyjski nie ma stałej pory rozmnażania się. Samica w rui znakuje miejsca moczem lub wydrapuje znaki pazurami w korze drzewa. Ze względu, iż Tygrysy mają wielkie rewiry, częstokroć samica zmuszona jest do wyruszenia w podróż, której celem jest znalezienie partnera do kopulacji. Samica w przeciwieństwie do samca do parzenia gotowa jest tylko przez kilka dni, zazwyczaj 3-7. W tym czasie tygrysy parzą się wielokrotnie i przez cały czas pozostają razem. Po zakończonej kopulacji, samiec opuszcza partnerkę i zaczyna poszukiwać innej partnerki, ponieważ instynkt każe mu zapłodnić jak najwięcej samic. Ciąża u samicy tygrysa trwa od 95 do 112 dni. Po tym okresie rodzą się 2-4 ślepe młode. Samica wybiera osłonięte i trudno dostępne miejsce, aby żaden inny tygrys nie mógł zagrozić młodym kotom. Matka karmi je i przez pierwsze kilka tygodni nie spuszcza z nich oka, cały czas jest czujna i obserwuje otoczenie. Tygryski otwierają oczy dopiero po 2 tygodniach, w tym czasie wyrastają im zęby.

Płaszczki

Są to bardzo niezwykłe zwierzęta. Płaszczki są blisko spokrewnione z rekinami. Zwierzęta te wyglądają jak kartka papieru, są bardzo szerokie i długie. Płaszczki odżywiają się głównie mięczakami, co ciekawe wiele zachowań płaszczek nie potrafią wyjaśnić naukowcy. Płaszczka podobnie jak konik morski, wsysa swoje ofiary do otworu gębowego. Płaszczki posiadają długi ogon, który jest ogonem jadowym, rzadko ale jednak zdarzają się „użądlenia” tych zwierząt na człowieka. Płaszczki to bardzo interesujące zwierzęta, wyszkoliły u siebie sztukę kamuflażu, potrafią zakopać się na dnie morza czy oceanu w piasku. Co ciekawe jest bardzo wiele rodzajów płaszczek m niektóre są bardzo małe a inne bardzo niebezpieczne z tego powodu, że potrafią one wywołać prąd o napięciu dochodzącym nawet do 200 V, co jest naprawdę bardzo ciekawe i interesujące. Płaszczki są bardzo często spotykanymi zwierzętami w oceanarium, gdzie oprócz przyglądania się im prowadzone są również badania, które pozwalają nam poznać lepiej ich tryb życia co bez wątpienia jest bardzo ważnym elementem w rozwoju nauki o tych zwierzętach.

Za co kochamy szczury ?

Ktoś kiedyś powiedział: „Kup sobie szczura. To jedyny sposób, abyś mógł nabyć miłość za pieniądze”- BZDURA! Szczurki hodowlane właściciele naprawdę kochają. A kochają je przede wszystkim za ich szczerość. Te zwierzęta dominują nad innymi stworzeniami tym, że całe serce oddają swojemu właścicielowi. Jeżeli ktoś z Państwa miał kiedykolwiek psa lub kota, to jest świadomy tego, że gdy nasz ukochany pies lub kot ma wybrać sobie do towarzystwa innego psa lub kota lub właściciela, to niestety wybiera istotę ze swojej rasy. Człowiek w zasadzie przestaje wtedy mieć znaczenie dla zwierzęcia. Szczurki są pod tym względem wierniejsze od innych zwierząt, gdyż dla szczurków to właśnie człowiek jest ich stadem. Szczurek do zabawy wybierze człowieka a nie innego szczura. A zabawa jest właśnie drugą rzeczą, którą uwielbiają te zwierzęta. Najzabawniejsze są wszelkie kradzieże dokonywane przez szczurki. Masz cukierka w kieszeni?a może chusteczkę higieniczną? Lepiej to schowaj, gdyż twój szczurek na 100% tym się zainteresuje. Skradzioną rzecz schowa w ulubionym miejscu, a gdy znajdziesz jego skrytkę to sam zobaczysz ile rzeczy ci ukradł.

Foka

Foka – jest ssakiem, którego budowa ciała oraz cechy anatomiczne predysponują do egzystencji w środowisku wodnym i wodno – lądowym. Foka jest doskonałym zwinnym pływakiem i potrafi dość długo przebywać pod wodą. Jednak ta cecha nie jest jej niezbędna ponieważ zamieszkując płytkie wody zatokowe nie ma takiej konieczności. Odnotowano czas przebywania foki pod wodą 45 minut jednak zwykle niezbędne jest jej 5 do 10 minut. Foka jest lepszym pływakiem niż stworzeniem lądowym. Jej ruchy pełzające po piaszczystych wydmach wydają się niezgrabne i nieporadne. W wyniku ewolucji jej tylne kończyny przekształcone zostały w płetwy dzięki czemu zyskała ona znaczną zwinność podczas pływania i żerowania w wodzie. Długość jej tułowia osiąga do 2 metrów, natomiast waga waha się w granicach 100 kilogramów. Foka pospolita jest zwierzęciem wyłącznie rybożernym polując na gatunki ryb szlachetnych takich jak troć wędrowna czy łosoś. Przez wiele lat panował pogląd, że foka stwarza realne zagrożenie dla pogłowia rybostanu szlachetnego i była przez to tępiona. Dziś, kiedy pogłowie tego gatunku zostało znacznie zmniejszone dostrzeżono że nie jest ona bezpośrednim zagrożeniem dla rybołówstwa. Jest obecnie na wodach Bałtyku pod ścisłą ochroną.

Niedźwiedź brunatny

Niedźwiedź brunatny – przez lata wypracowany został wizerunek milutkiego, pulchnego, włochatego zwierzątka o powolnych ruchach, przyjaznego człowiekowi a szczególnie miłego dzieciom. Przypominają go wciąż produkowane liczne pluszowe zabawki i kreskówkowe animacje produkowane celowo dla dzieci. Jest to jednak silny drapieżnik osiągający dość duże rozmiary od 1,7m do 2,2m i znaczną masę ciała – od 100 do 450 kilogramów. Znana jest również waga tego zwierzęcia 780 kilogramów. Futro pokrywające całe jego ciało zgodnie z nazwą gatunkową głównie w Europie nosi kolor brunatny, jednak w innych rejonach występowania – w Afryce Północnej, w północnej i środkowej części Azji po Amerykę Północną jego barwa występuje w różnych odcieniach od kremowego po niemal czarne. W Ameryce Północnej podgatunek niedźwiedzia brunatnego- grizli osiąga większe rozmiary do około 3 metrów i adekwatnie większej masie ciała. W Polsce niedźwiedź brunatny objęty jest ścisłą ochroną i występuje w Bieszczadach, Tatrach, na Babiej Górze. Ogólnie rzecz biorąc występowanie niedźwiedzia brunatnego ze względu na jego masowe tępienie przez człowieka ogranicza się do słabo zaludnionych, wręcz odludnych i trudno dostępnych lasach górskich a na nizinach w Rosji, Skandynawii, na Białorusi. To potężnie zbudowane zwierzę posiada w swoim jadłospisie dużą ilość pokarmu roślinnego, jednak jest głównie drapieżnikiem i podczas polowania posługuje się głównie zmysłem węchu. Na zimę zapada w sen po zgromadzeniu odpowiedniej ilości tłuszczu.