Rybki

Od kilku lat istnieje moda na posiadanie w domach akwarium. Wśród pięknych nowoczesnych mebli umieszczenie pięknego dużego akwarium z wnętrzem przypominającym rafę koralową jest prawdziwie cudowną ozdobą. Więce »

 

Tag Archives: Ogród

Ropucha szara

W Polsce można spotkać trzy rodzaje ropuch: ropucha szara, ropucha zielona oraz ropucha paskówka. Maja one krępa i masywną budowę ciała, ich skóra jest chropowata i usiana brodawkami. Na głowie są oczy ze źrenicami ustawionymi poziomo. Ropucha szara należy do jednego z największych płazów bezogonowych. Jeśli czuje się zagrożona potrafi swego napastnika przestraszyć. W tym celu nadyma się i unosi na tylnych nogach dzięki czemu wydaje się większa. Do obrony ma również gruczoły jadowe. Znajdują się one na grzbiecie żaby. Największe są tuż za oczami. Napastnik zaatakowany jadem może mieć podrażnione śluzówki jamy ustnej lub ślinotok. Ropuchy należą do gatunku długo żyjących płazów. Dożywają nawet do czterdziestu lat. Można je spotkać w lasach, ogrodach, sadach, parkach i na polach, często w pobliżu ludzkich siedzib. Są bardzo powolne i ślamazarne gdyż nie skaczą ale chodzą. Ich pożywienie to owady – szkodniki upraw, ich larwy, oraz ślimaki. Nie pogardzą dżdżownicami i pszczołami oraz młodymi gryzoniami czy jaszczurkami.

Delfiny

Jest to bardzo piękne zwierzę , należy do ssaków. Delfiny słyną z tego że są bardzo przyjazne oraz z ich inteligencji. Delfiny są zwierzętami stadnymi, żyją w stadach które mogą liczyć dosyć sporo osobników. Ssaki te porównuje się do małp jeśli chodzi o ich inteligencję , w parkach wodnych, gdzie prowadzi się doświadczenia z udziałem delfinów, wykazują one niezwykle wielką chęć do zabawy a co najważniejsze do uczenia się co świadczy o ich niezwykłości. Delfiny to wyjątkowe zwierzęta morskie, potrafią one pomóc człowiekowi czy też członkowi swojego stada który jest ranny bądź chory, jest to zadziwiający fakt dlatego bo żadne inne zwierzę morskie nie jest skłonne do tego typu zachowań . Delfiny mają niestety wroga – orkę , która poluje na nie, delfiny są przysmakiem tych ogromnych zwierząt. Co ciekawe bardzo wielu naukowców zajmuje się delfinami, i nie ma się czemu dziwić , naprawdę potrafią zaskoczyć człowieka, delfiny można spotkać w parkach wodnych, gdzie organizowane są pokazy z ich udziałem, co kusi bardzo wielu ludzi. Delfiny bardzo lubią towarzystwo człowieka, nawet na wolności, co również jest niebywałe.

Szczur a bomba jądrowa

Wielokrotnie można usłyszeć tezę, że jedynymi istotami, które przeżyją wybuch bomby jądrowej będą szczury i karaluchy. Trzeba przyznać, że w powyższym stwierdzeniu jest wiele prawdy, gdyż Szczuki faktycznie mają duże umiejętności przystosowywania się do otoczenia. Niewielu z Państwa zapewne zdaje sobie z tego sprawę, że szczurki to bardzo dobrzy pływacy. Dziki szczur potrafi płynąć nawet przez 3 dni bez najmniejszego odpoczynku – nic więc dziwnego w tym, że z tonącego statku uciekają szczury i co ważne-przeżyją. Po drugie-szczur jest doskonałym nurkiem-może wstrzymać oddech na 3minuty.Ta umiejętność pozwala dzikiemu szczurowi pływać np.w rurach kanalizacyjnych i tymi rurami dostać się do naszego domu( np. przez sedes!). Po trzecie-dla szczurka nie stanowi problemu przejście po 4mm sznurze od suszenia bielizny wprost do naszego mieszkania. Utrzymuje on równowagę dzięki ogonowi, który jednak nie jest taki bezużyteczny jakby to mogło się wydawać. Po czwarte-szczur to idealny skoczek. Zwierzę to jest w stanie bez problemu przeskoczyć kilka metrów-tą umiejętność posiadło dzięki niezwykle umięśnionym tylnym kończynom. Mam zatem idealny pomysł: nie wysyłajmy na igrzyska olimpijskie naszych zawodników lecz szczurki! Szczurki zapewne uzyskały by wyższe noty niż polscy zawodnicy.

Rekiny

Gatunków rekinów jest bardzo wiele w wodach oceanicznych oraz w morzach. Rekiny to niebezpiecznie drapieżniki, często zdarzały się też ataki na człowieka właśnie przez nie, a co ciekawe mięso człowieka nie smakuje rekinom, za to foki jest ich przysmakiem, rekiny mają słaby wzrok i często mylą naszą sylwetkę ciała z sylwetką foki. Rekiny były już mieszkańcami ziemi już w czasach dinozaurów, co z pewnością zadziwia. Przez te miliony lat drapieżniki te doskonaliły się w sztuce zabijania, obecnie są królami wód jeśli chodzi o drapieżnictwo. Rekiny przeważnie mają bardzo wielką paszczę która wyposażona jest ostre jak żyletki zęby. Rekiny są bardzo częstym obiektem zainteresowań badaczy, można je spotkać również w oceanarium. Zwierzęta te w wodzie są niezrównanymi myśliwymi, co ciekawe rekiny reagują na krew, potrafią wyuczyć kilka kropel krwi nawet z kilometra, co jest naprawdę bardzo imponujące oraz niezwykłe. Jednak nie każde rekiny są myśliwymi, jeden z gatunków, rekin wielorybi, jest największym rekinem na świecie, ale odżywia się wyłącznie planktonem oraz małymi wręcz drobnymi rybami, jest on bardzo przyjazny.

Motyle

Nad łąką można zobaczyć mnóstwo motyli. Są motyle jednobarwne oraz wielobarwne, motyle małe oraz duże, motyle które latają w dzień albo tylko nocą. Należą one do owadów uskrzydlonych. W Polsce można spotkać około trzech tysięcy gatunków motyli. Któż z nas nie słyszał o paziu królowej albo bielinku kapustniku. Paź królowej to motyl typowo dzienny. Skrzydła ma ubarwione na żółty kolor z czarnymi i niebieskimi wzorami. Należy on do jednych z najpiękniejszych owadów i przez to staje się cennym łupem dla kolekcjonerów. Innym paziem jest paź żeglarz. Ubarwienie skrzydeł tego motyla jest żółte z czarnymi, klinowato zwężającymi się pręgami. Motyl pojawia się w połowie maja i lata do końca czerwca. Bielinek kapustnik jest biały a jego skrzydła mają czarne obrzeża oraz czarne plamy. Ponieważ jego gąsienice żerują na główkach kapusty i innych roślinach jest on zaliczany do owadów – szkodników. Do motyli „eleganckich” należą wszelkiego gatunku modraszki. Samce mają górna powierzchnię skrzydeł intensywnie niebieska o fioletowym odcieniu. Brzegi skrzydeł są ciemne i są postrzępione.

Ideał

Wszystko co powinieneś uwzględnić przed zakupem szczurka znajdziesz poniżej. Pamiętać należy, że z zakupem zwierzaka wiążą się z pewne obowiązkami. Przede wszystkim radzę kupować naprawdę młode szczurki, gdyż wtedy bardziej przywiążą się do właściciela. Należy powiedzieć to wyraźnie, że życie ze szczurkiem nie zawsze jest sielankowe. Właściciele szczurków są tego w pełni świadomi. Natomiast przyszłych właścicieli należy uświadomić jakie mogą być konsekwencje zakupu szczurka. Pamiętać trzeba, że szczur jest gryzoniem. A każdy gryzoń musi ścierać sobie zęby. W zasadzie największym problemem jest to, że szczurki tym ścieraniem zębów może zrobić dużo szkód. W zależności od charakteru danego szczurka obiektem pożądania mogą okazać się meble, odzież, przewody elektryczne, papier i książki lub plastik. Kolejną uciążliwą wadą szczurka jest to, że biegając po pokoju lub chodząc po ramieniu pozostawia w wielu miejscach kropelki moczu. Zapach jego jest nieprzyjemny i niestety może uczulać podobnie jak sierść. Nie muszę chyba mówić, że nie można dowolnie pozbywać się szczurków przez np. wypuszczenie ich na wolność, gdyż na wolności takie zwierze nie ma dużych szans przeżycia-pomimo swej dużej umiejętności adaptacji. Zastanów się zatem czy jesteś gotowy na zakup szczura.

Ssaki naczelne

Specjalną grupę ssaków stanowią ssaki naczelne. Do tych zwierząt należy przede wszystkim człowiek, ale również między innymi małpy, lemury, palczaki, indrisy czy wyraki. Ich charakterystyczną cechą jest to, że mają one kończyny wyposażone w palce (zarówno dłonie jak i stopy). Służy to przede wszystkim do chwytania gałęzi, ponieważ większość z ssaków naczelnych żyją na drzewach. Jeśli chodzi natomiast o małpy tak zwane człekokształtne, czyli na przykład szympansy czy goryle są one naszymi najbliższymi krewnymi jeśli werzniemy pod uwagę cały zwierzęcy świat naszej planety. Ciekawostką jest to, że część tych właśnie małp umie już w prosty sposób posługiwać się różnego rodzaju „narzędziami” takimi jak kamienie czy patyki. Niektóre ssaki naczelne posiadają ogon, który często jest im bardzo przydatny, często bardziej niż kończyny. Ogony mogą być bardzo długi, długie, krótkie lub może ich nawet nie być. Przykładem małp, które posiadają długi ogon mogą stanowić pawiany. Często go również wykorzystują na drzewach.

Podstawowe dane

Postaram się teraz podać jak najwięcej podstawowych danych dotyczących Tygrysa Syberyjskiego. Tygrys Syberyjski jest to ssak rzędu drapieżników z rodziny kotów z gatunku Pantera tigris altaica. Samiec jest potężnym kotem, który ma długość od 2,7 do nawet 3,5 m.!!!. Samice są mniejsze. Długość ogona Tygrysa Syberyjskiego jest spora ponieważ jeśli chodzi o koty to właśnie Tygrys Syberyjski posiadam najdłuższy ogon który potrafi osiągać długość nawet do 100 cm. Wysokość Tygrysa może dochodzić do 110 cm. Tygrysy Syberyjskie są kotami których waga potrafi osiągać od 250 do 280 kg. Dojrzałość płciowa zaczyna się w 3 roku życia ale trwa do około 5 roku życia. Pora godowa trwa u tygrysów przez cały rok. Długość ciąży samicy trwa od 95 do 112 dni. Liczba młodych miocie może osiągnąć najwyżej 7 sztuk, lecz najczęściej są to 3-4 młode. Tygrysy Syberyjski prowadzą nocny tryb życia a samce żyją samotnie. Jedzą zazwyczaj Sarny, jelenie, sika, dzikie kozy i świnie, łosie rysie a nawet niedźwiedzie.

Dżdżownica ziemna

Dżdżownica mała i niepozorna. Mieszka głęboko pod ziemią a jak wyjrzy na jej powierzchnię ludzie omijają ją z daleka. Ale czy tak powinno być ? Co ona biedna winna jest za swój wygląd ? Ciało dżdżownicy jest wydłużone i ma kolor beżoworóżowy. Zbudowane ono jest z podobnych do siebie pierścieni. Czy wszyscy wiedza jaki jest pożytecznym stworzonkiem ? To właśnie one żywią się organicznymi resztkami które pobierają z gleby a nie strawione części wydalają i dzięki temu spulchniają glebę, przewietrzają ją i alkalizują, użyźniają glebę i transportują wodę gdyż sześćdziesiąt procent wody zmagazynowanej w dżdżownicy jest przez nią wydalane w ciągu doby. Dżdżownice mogą służyć do utylizacji osadów ściekowych, poprawiają jakość nawozów naturalnych typu kompost, magazynują w swym organizmie pestycydy które są szkodliwe dla organizmu człowieka. W ciągu roku dżdżownice potrafią przerobić od dziesięciu do dziewięćdziesięciu ton gleby przyczyniając się do powstania próchnicy. Obecnie powstają nawet specjalne hodowle zajmujące się dżdżownicami.

Barakuda

Jest to bardzo niebezpieczna ryba morska i oceaniczna. barakudy to ryby które potrafią mierzyć do 2 metrów długości, wyposażone są w ostre jak szpilki zęby. Barakudy są przystosowane do bardzo szybkiego pływania, ich kształt ciała jest bardzo opływowy, co pozwala im na osiąganie bardzo dużych prędkości. barakudy polują na ryby, bardzo rzadko zdarzają się ataki tych ryb na człowieka. Barakudy to również przysmak wielu krajów nadmorskich, w pobliżu których żyją te ryby. Atak tej ryby, jest bardzo widowiskowy, ponieważ ryba ta rozpędza się i na całej szybkości uderza w swoją ofiarę . barakudy często spotykane są w oceanarium, są to bardzo ciekawe i interesujące ryby, mało o nich wiemy dlatego też wielu naukowców poświęca czas w badaniu nich oraz odkrywaniu coraz to nowych faktów. Barakuda jest rybą stworzoną do drapieżnictwa, nie tylko dzięki szybkości czy też niebezpiecznym i ostrym zębom ale również dzięki sztuce kamuflażu, mianowicie ryby te niemal że połyskują w wodzie, a to pozwala na odbijaniu promieni słonecznych, co je bardzo kamufluje, ich ciało mino że jest srebrzyste, przypomina barwę wody co pozwala jej na ukrycie się i czatowanie na ofiarę .

Nutria

Nutria – jest gryzoniem o bardzo cenionym swojego czasu futrze z miękką wełnistą warstwą. Do niedawna bardzo powszechne fermy hodowlane, wypełniały bardzo duże zapotrzebowanie na tego rodzaju materiał kaletniczy. Jednak zmieniające się trendy w modzie zmieniły sytuację hodowlaną. Dzisiaj nieliczni pozostali przy tego rodzaju hodowli. Nutria jest gryzoniem osiągającym długość tułowia od 38 do 60 centymetrów oraz długość ogona od 30 do 40 centymetrów. Masa ciała waha się między 7 a 9 kilogramów. Zwierzęta hodowane na fermie osiągają większą wagę. Sylwetka nutrii jest krępa a głowa jest duża. Tylne palce stopy są spięte błoną pławną. Dzięki tej budowie możliwe jest sprawne pływanie nutrii w środowisku naturalnym. Nutria posiada krótkie kończyny i silne siekacze, które charakterystycznie widoczne są na pierwszym planie. Nutria zasiedla wilgotne środowiska wzdłuż zbiorników wodnych o bogatej roślinności. Głównym składnikiem pożywienia nutrii jest sitowie i turzyce, a także rośliny uprawne gdy sprzyjają temu okoliczności. Aktywność zwierząt przebiega głównie o zmierzchu i ogranicza się do większości czasu spędzanego w wodzie. Nutrie żyją parami. Również kolonijnie przy większym skupisku. Specyficzna budowa ich futra porastającego całe ciało, zwilżana biologicznie czynnymi substancjami, zabezpiecza je doskonale przed szkodliwym działaniem wilgoci.

Ochrona

Gatunek Tygrysa syberyjskiego zagrożony jest głównie przez niszczące działanie człowieka. Niszczenie jego naturalnego środowiska poprzez wycinanie lasów czy też urbanizację zmusza tygrysa do emigracji na terytoria do których nie są przystosowanych. Inną przyczyną zanikania tego gatunku jest polowanie na te piękne zwierzęta dla pozyskiwania ich futer. Obecnie liczba tych majestatycznych zwierząt oszacowana jest na 200-400 osobników na wolności. Z roku na rok liczba ta się zmniejsza mimo podjętych kroków w sprawie ochrony Tygrysów Syberyjskich. Jeżeli w dalszym ciągu liczba tygrysów będzie się zmniejszała za kilkanaście lat na świecie zabraknie Tygrysów Syberyjskich. Obecnie w niewoli żyje więcej tygrysów niż na wolności. Są to różnego rodzaju rezerwaty przyrody i parki Niestety innymi miejscami gdzie więzione są tygrysy syberyjskie są różne cyrki gdzie zwierzęta są bite i niestety głodzone przez co chorują i szybciej umierają a to powoduje kolejne polowania na tygrysy i koło się zamyka.

Pajączki

Bardzo rzadko możemy zobaczyć innego przedstawiciela pająków – tygrzyka paskowego. Swoją nazwę otrzymał on od swojego podobieństwa do tygrysa. Ten rodzaj pająków podlega całkowitej ochronie. Samica tego pająka jest bardzo okazała. Może dorastać do dziewiętnastu milimetrów długości. Najciekawsze w swej kolorystyce są samice pająka kwietnika. Bywają białe, żółte, żółtozielone. Dostosowują się do barw kwiatów na jakim czekają na swa ofiarę. Samce są niepozorne pod względem kolorów i rozmiarów. Mamy jeszcze pająka o nazwie cofnik który łapie owady długimi jak u krabów odnóżami. Również maskuje się kolorem i stapia z otoczeniem. Najłatwiej zaobserwować krzyżaka ogrodowego. Jest on ciemny ale jak jakiś diadem lśni na swojej sieci. Szczególnie go widać jak spojrzymy na jego sieć pod słońce. Bardzo często można spotkać darownika przedziwnego. Ma on bardzo ciekawe zaloty. Najpierw samice napełnia nogogłaszczki nasieniem a potem zabija muchę i oplata ja pajęczyną. Szuka samicy a gdy ta jest gotowa na jego zaloty dostaję w prezencie muchę.

Organy

Wszystkie ssaki mają bardzo skomplikowaną budowę wewnętrzną. Znamy doskonale budowę nasz – ludzi. Niemal każde ssaki mają podobnie lub troszkę mniej skomplikowaną budowę swojego ciała. Przykładem może być to, że serce świni ma bardzo zbliżona budowę do serca człowieka. Podobnie niektóre małpy mają podobną budowę ciała do człowieka. Każdy żywy organizm ssaków posiada kilka charakterystycznych układów, które umożliwiają im życie. Przykładem takiego układu może być układ sercowy i krwionośny, który pąkuje krew przez cały organizm. Również wszystkie ssaki muszą jeść, dlatego układ pokarmowy musi być bardzo skomplikowany, aby przetrawić te wszystkie pozywania. Wyróżniamy kilka grup ssaków ze względu na to, co jedzą. Mogą być one roślinożerne, mięsożerne lub wszystkożerne. Ponadto każdy ssak musi oddychać, umożliwia to układ oddechowy, który składa się miedzy innymi z płuc. Tu jednak występuje jedna drobna różnica, ponieważ jak wiesz istnieją ssaki, które zamieszkują także w wodzie. Przykładowo delfin czy wieloryb. Ssaki takie mają skrzela podobnie jak inne ryby. Innym ważnym układem jest układ mięśniowy oraz układ wydalniczy. Ich funkcji w organizmie ssaków nie trzeba dokładnie opisywać, ponieważ ich nazwa ilustruje do doskonale.

Żmija zygzakowata

Podczas spacerów i wakacyjnych wycieczek przez zalesione i porośnięte trawami tereny należy zachować szczególną ostrożność. Możemy się przez przypadek natknąć na wygrzewające się w słońcu żmije. Jeśli nadepniemy przez przypadek na tego gada może nas ukąsić. Normalna dawka jadu żmii zygzakowatej nie jest śmiertelna dla człowieka ale gdy jest uczulony może dojść do reakcji uczuleniowej albo wstrząsu anafilaktycznego. Górna szczęka żmii jest zredukowana do koniecznego minimum i właśnie tu są umieszczone zęby jadowe. Zęby jadowe mają kanaliki przez które spływa do ciała ofiary jad. Ciało żmii zygzakowatej sprawia wrażenie ociężałej ale to tylko złudne wrażenie. Żmija potrafi atakować błyskawicznie. Ulubionym środowiskiem gdzie żmije żyją najliczniej sa polanki lub przecinki w podmokłych lasach oraz stosy kamieni na pograniczu pól i lasów w okolicach górzystych. Ze snu zimowego żmije budzą się w marcu. Żmija poluje nie tylko w dzień ale również można ja spotkać nocą. W upalne dni uwielbia wygrzewać się na gorących kamieniach w słońcu.

Z pamiętnika szczurzego właściciela

Oczywistym jest, że najtrafniejszą opinię o hodowaniu szczurków wyrazi osoba, która choć raz w życiu sama miała to zwierzę. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności mam przyjemność zaliczać się do grona szczęśliwców. 3lata temu kupiłam swojego pierwszego szczurka, który niestety żył tylko półtora roku. Przyczyną śmierci mojego ulubieńca była niestety moja niewiedza. Zwierzę to kochało jedzenie. Mógł być na drugim końcu domu, ale gdy tylko usłyszał szelest papierka od cukierka, to w 20sekund był już przy mnie. Potrafił po schodach wnieść na drugie piętro(do swojej klatki) większy od niego kawał chleba, który dostał ode mnie w kuchni podczas śniadania. To było naprawdę rozkoszne zwierzę. Teraz mam drugiego szczura, który ma zupełnie inny charakter od swego poprzednika. Ten szczurek przede wszystkim uwielbia zabawy(choć jedzenie również ubóstwia). W ramach swych figli lubi biegać za kłębkiem wełny niczym kot oraz drapać dziury w doniczkach- z czego niestety nie jestem zadowolona. Jedno łączy te 2 szczurki: wzbudzają bardzo często strach wśród ludzi i dzięki temu zawsze mam wolne miejsce w autobusie. W ten optymistyczny sposób zakończę moje wywody, gdyż mogłabym godzinami opowiadać o zachowaniach szczurków.

Borsuk

Borsuk – to niewielkie wszystkożerne stworzenie prowadzi aktywny tryb życia nocny. Długość jego ciała z reguły nie przekracza 80 centymetrów. Masa natomiast waha się w granicach od 6,5 do 17 kilogramów. Budowa jego ciała jest krępa i podłużna pokryta w całości gęstym futrem. Jego charakterystycznymi cechami są białe pasy pokrywające górną część głowy do szyi oraz poniżej od nasady nosa do początku tułowia. Również charakterystyczna jest smukła budowa ryjka wraz z częścią głowy. Jego stopy posiadają zestaw silnych pazurków, którymi posługuje się borsuk w nocy podczas żerowania oraz budowy swoich kryjówek. Zamieszkuje w niemal całej Europie oraz w Azji, Japonii i Birmie również na większych wyspach na Morzu Śródziemnym. W Polsce jest zwierzęciem łownym za wyjątkiem okresów ochronnych. Borsuki zamieszkują w kopanych przez siebie podziemnych tunelach posiadających liczne odnogi i korytarze, których łączna długość może wynosić nawet około 100 metrów. Rekordowe głębokości na których odkryto korytarze budowane przez borsuki wynosiła ponad 5 metrów. Nie wykluczone, że kopią jeszcze głębiej. Borsuk zasiedla różne typy lasów, w których przeważają liściaste i mieszane. Warunkiem dla niego podstawowym jest możliwość kopania nor.

Meduzy

Meduzy są bardzo niebezpiecznymi mieszkańcami mórz i oceanów. Zwierzęta te potrafią być bardzo duże, osiągają one nawet do 2 metrów długości co jest imponujące w ich przypadku. Meduzy są dlatego niebezpieczne że są praktycznie niewidzialne w wodzie, dlatego że są one prawie przeźroczyste. Meduzy posiadają macki, na których ulokowane są parzydełka, zetknięcie się parzydełek z ciałem organizmu powoduje wtryśnięcie jadu do niego, co czasem bywa bardzo niebezpieczne nawet dla człowieka. Zanotowano wiele przypadków poparzenia człowieka przez meduzy. Zwierzęta te są naprawdę bardzo interesujące, posiadają one otwór gębowy, a żywią się one małymi rybami. Meduzy właściwie nie potrafią pływać , są bardzo słabymi pływakami, poruszają się głównie dzięki prądom morskim. Zwierzęta te przyciągają uwagę wielu znakomitych naukowców, badają oni zachowanie meduz oraz ich tryb życia. Meduzy są o tyle interesujące że pomimo bardzo niepozornym wyglądzie potrafią bardzo zranić człowieka. Meduzy można spotkać w parkach wodnych, chociaż przeznaczone są one tam tylko do obserwacji z powodu ich niebezpiecznej natury.

Łoś

Łoś – jest zwierzęciem parzystokopytnym występującym w Europie, Półwyspie Skandynawskim, w Azji i Ameryce Północnej. Szczególne okazy łosi żyją w Kanadzie i na Alasce. Długość ciała łosia wynosi 2 do 2,9 metra. Ciężar samicy łosia – klępy wynieść może w granicach do 380 kilogramów natomiast samca – byka do 500 kilogramów. Samica łosia – klępa nie nosi poroża, natomiast samiec posiada poroże o bardzo niezwykłych, charakterystycznych kształtach w formie łopat. Sierść łosia jest prawie jednolicie ciemno szaro brązowa lub czarno brązowa. Jest ona niezwykle gęsta, co daje temu zwierzęciu warunki niezbędne do przetrwania w trudnym klimatycznie terenie w czasie chłodu i podczas dużych opadów śniegu. Środowisko naturalne w jakim przebywa łoś to bory bagienne z drzewami liściastymi, olsy, nadrzeczne olszyny. Łoś unika czystych borów iglastych. Łoś często podejmuje długie dalekie wędrówki przez co możliwe jest pojawienie się go w regionach, w których uważany był za całkowicie wyginięty gatunek. Łosie mają doskonały słuch i powonienie lecz ich wzrok jest nieco gorszy. Wrogiem naturalnym łosia jest wilk. Jego główne menu latem stanowią liście i pędy, natomiast zimą pąki i kora drzew i krzewów. Zubożoną dietę roślinną łoś uzupełnia roślinnością wodną, brodząc po obrzeżach zbiorników wodnych.

Żaby

Są to płazy które potrafią żyć w dwóch środowiskach, wodnym i ziemnym. Żaby są to bardzo wyjątkowe zwierzęta, znane są z tego że rechoczą , oraz skaczą , niektóre z nich potrafią naprawdę daleko skakać . Żaby są bardzo interesujące, są to płazy drapieżne, polują przede wszystkim an owady. Ich sposób pozyskiwania sobie jedzenia jest bardzo spektakularny z tego powodu że żaby posiadają długi i lepki język, który zostaje wprost wystrzelony w kierunku potencjalnej ofiary, sposób ten jest bardzo podobny do żerowania kameleona. Gatunków tych płazów jest bardzo wiele, niektóre posiadają bardzo ciekawą barwę ciała, na przykład występują błękitne jak niebo żaby, lub też bardziej spektakularne, lecz to świadczy często i zawartości trucizny w ich ciele. Jeden z gatunków żab jest w stanie zabić całe stado jeleni, co z pewnością robi wrażenie. Żaby czasem są również mistrzami w kamuflowaniu się , istnieje pewien gatunek żaby który wygląda jak jesienny liść , żaba ta do tego posiada inny kształt ciała niż inne żaby. Płazy te są bardzo ciekawe, prowadzą ciekawy tryb życia, i każdy może obserwować ich życie, studiować ich zachowania i tak dalej.

Pasikonik zielony

Ukryte w mrokach nocy, tajemnicze, niezwykłe istoty jak co wieczór rozpoczynają swój koncert. Pasikoniki to właśnie ci nocni grajkowie. Ich pieśni towarzyszą nam wszędzie i można ich usłyszeć w parkach, ogródkach, polach, łąkach i w lasach. Wiosną z zagrzebanych w ziemi jajeczek wykluwają się małe, zielone larwy. Rosną one bardzo szybko. Od samego początku wyglądają tak jak dorosłe pasikoniki ale brak im skrzydeł. Pierwsze dorosłe pasikoniki pojawiają się na początku lipca. Wieczorami coraz donośniej słychać śpiew świerszczy. Grają tylko samce wabiąc w ten sposób samiczki. Samce walczą o swe wybranki i niejednokrotnie po tej walce pozostają utracone czułki czy odnóża. Ich pożywienie to nie tylko rośliny ale dzięki długim czułkom i dobrze wykształconym oczom wypatrują swoją potencjalną ofiarę – małe owady. Dzięki długim tylnym odnóżom potrafią wysoko i daleko skakać. Nie radzę łapać pasikonika gołą ręką gdyż potrafi dotkliwie uszczypnąć. Spotkać go można wśród wysokich traw gdzie się chroni.

Foka

Foka – jest ssakiem, którego budowa ciała oraz cechy anatomiczne predysponują do egzystencji w środowisku wodnym i wodno – lądowym. Foka jest doskonałym zwinnym pływakiem i potrafi dość długo przebywać pod wodą. Jednak ta cecha nie jest jej niezbędna ponieważ zamieszkując płytkie wody zatokowe nie ma takiej konieczności. Odnotowano czas przebywania foki pod wodą 45 minut jednak zwykle niezbędne jest jej 5 do 10 minut. Foka jest lepszym pływakiem niż stworzeniem lądowym. Jej ruchy pełzające po piaszczystych wydmach wydają się niezgrabne i nieporadne. W wyniku ewolucji jej tylne kończyny przekształcone zostały w płetwy dzięki czemu zyskała ona znaczną zwinność podczas pływania i żerowania w wodzie. Długość jej tułowia osiąga do 2 metrów, natomiast waga waha się w granicach 100 kilogramów. Foka pospolita jest zwierzęciem wyłącznie rybożernym polując na gatunki ryb szlachetnych takich jak troć wędrowna czy łosoś. Przez wiele lat panował pogląd, że foka stwarza realne zagrożenie dla pogłowia rybostanu szlachetnego i była przez to tępiona. Dziś, kiedy pogłowie tego gatunku zostało znacznie zmniejszone dostrzeżono że nie jest ona bezpośrednim zagrożeniem dla rybołówstwa. Jest obecnie na wodach Bałtyku pod ścisłą ochroną.

Ameryka Północna

Pod względem zoogeograficznym obszar kontynentu Ameryki Północnej (poza częścią Meksyku, która zaklasyfikowana jest do krainy neotropikalnej) należy do krainy nearktycznej (Nearktyka), zbliżonej do krainy palearktycznej i zróżnicowanej w poszczególnych strefach klimatycznych oraz roślinnych. Z 24 rodzin ssaków cztery są endemiczne — trzy spośród gryzoni (goffery i szczuroskoczki przebywające na pustyniach, sewele żyjące w górach oraz endemiczny gatunek — urson) i jedna z parzystokopytnych (widłorogi, spotykane najczęściej na preriach); najbardziej typowymi gatunkami Ameryki Północnej są: niedźwiedź czarny i grizzly (zamieszkujące głównie Góry Skaliste), wół piżmowy (którego siedliskiem jest tundra), karibu i amerykański podgatunek łosia (spotykane najczęściej w szpilkowych lasach tajgi), jeleń wirgiński, skunks (żyjące w lasach liściastych na obszarach wschodnich kontynentu), bizon (kiedyś zamieszkujący prerie, dziś spotykany jednak tylko w parkach narodowych), pekari; do gatunków pochodzących z Ameryki Południowej należą także: dydelf, pancernik i jeżozwierz nadrzewny. Z ptaków występują tutaj między innymi: kardynały, tanagry, kolibry, indyki dzikie; z gadów popularne są grzechotniki, gekony, legwany, scynki i endemiczna heloderma — jedyna jadowita jaszczurka; z płazów — salamandry, ambystomy; z ryb takie gatunki jak niszczuki, amie, bassy, liczne okoniowate i karpiowate.

Co w trawie piszczy ?

W trawie i krzewach mieszkają różne małe zwierzątka. Ilość tych stworzeń jest nieprzeliczona. Zwierzęta żyją w powietrzu, w trawie, na ziemi i pod ziemią. Wystarczy tylko dokładnie poobserwować i można zobaczyć wiele ciekawych rzeczy. Jeśli ma się ogródek przydomowy lub wybrało się na wakacje w miejsce gdzie są pola, łąki i lasy warto przystanąć nad kępką trawy i poprzyglądać się zwierzątkom żyjącym wśród nich. Niejednego zadziwiło by mnóstwo obiektów do obserwacji. Każdy kawałek zarośniętej ziemi to oaza do życia świata zwierzęcego. Jak pięknie wygląda łąka gdy nad nią latają motyle, brzęczą pszczoły i grają koniki polne. To świat owadów, płazów, ptaków i roślin. Aby go poznać trzeba mieć bardzo dużo czasu ale warto poznać tylko niektórych przedstawicieli. Przy okazji obserwacji na pewno ogarnie nas spokój panujący na łące i pozwoli nam wyciszyć się. To tylko tu usłyszymy śpiew skowronka, usłyszymy klekot bocianów zbierających pożywienie, kumkanie żab, usłyszymy łopot skrzydeł uciekającej kuropatwy a jak będziemy mieli szczęście natkniemy się na gniazdo ptaków.