Rybki

Od kilku lat istnieje moda na posiadanie w domach akwarium. Wśród pięknych nowoczesnych mebli umieszczenie pięknego dużego akwarium z wnętrzem przypominającym rafę koralową jest prawdziwie cudowną ozdobą. Więce »

 

Category Archives: Koty

Wytworne koty

Mimo, ze większość kotów to tak zwane dachowce, jest także rasa, którą można uznać za bardziej wytworną. To egzotyczne perskie koty, które lepiej czuja się w domu, wylegując na wygodnym fotelu niż na świeżym powietrzu. To typowe koty, których charakterystyczną cecha jest niezwykłe lenistwo. Poruszają się bardzo powoli, dostojnie, jakby były dumne ze swojego wyglądu. Dobrze jest mieć w pobliżu domu niewielka działkę, gdzie mogą wylegiwać się na słońcu, jednak i tak zdarzają się charaktery, które wola zacisze domowej atmosfery. Persy bardzo często uczestniczą w wielu wystawach rasowych kotów, jednak te, które zdobywają medale są naprawdę wyjątkowe. Ich właściciele dbają o nie i pielęgnują z należytą starannością. Dobierają odpowiednia karmę, ponieważ karmienie takiego kota zwykłym pożywieniem, może spowodować, że utracą piękny i bujny włos. A przecież to właśnie długa sierść jest ich cecha charakterystyczną.

Właściciele dbają również o właściwą pielegnację, często korzystają z usług specjalistycznych salonów fryzjerskich, zwłaszcza przed wzięciem udziału w takiej wystawie. Koty wystawowe zawsze maja swój rodowód. Jednak wystawienie certyfikatu jest uzależnione od spełnienia wielu warunków. Czasami zdarzają się drobne niedociągnięcia w sylwetce, drobna wada w kształcie stawów i automatycznie kot ulega dyskwalifikacji. Koty perskie bardzo lubią dzieci, chociaż bardzo trudno jest ich wciągnąć do zabawy. Dlatego dzieci bardzo często oceniają je jako nudne koty. Są faktycznie znudzone i leniwe, ale to dodaje im uroku i atrakcyjności. Z jednej strony lubią zwracać na siebie uwagę, z drugiej strony i tak robią co chcą ze względu na swój uparty charakter. Sprawdza się powiedzenie, ze koty chodzą własnymi ścieżkami. Właściciele persów mówią, ze rasa ta wyróżnia się na tle innych dużą indywidualnością. I tylko właściciel takiego kota, przebywając z nim wiele lat, jest w stanie ocenić jaki humor danego dnia będzie miał jego pupil. Koty perskie żyją długo, z reguły te które właśnie maja ciepły i szczęśliwy dom są ze swoimi właścicielami nawet 15 lat.

Gigant wśród kotów

Ich cechą charakterystyczną jest wielkość i piękny puszysty ogon. Pochodzący z Ameryki Północnej Maine Coon jest pięknym kotek, którego waga osiąga nawet 11 kilogramów w przypadku samca i około 8 kilogramów w przypadku samicy. Mają piękne, miękkie futro oraz delikatne podszycie różnej długości na całym ciele. Podczas zimy, jest ono jeszcze bardziej okazałe, wręcz królewskie. Występują w różnym kolorze umaszczenia, jednobarwnym, bądź tak zwanym dzikim agouti. Cechą charakterystyczną można nawet napisać, że reprezentacyjną, jest ogon. Jest on tak długi jak reszta ciała, puszysty i sprawia wrażenie, że kot jest jeszcze większy. Maine Coon ma silną budowę ciała, długie kończyny i jest bardzo wytrzymały. Ma również wysoko stojące uszy i typowe dla tej rasy kotów nieco sowie spojrzenie oczu. Wygląda przez to sennie oraz poniekąd dziecinnie. Koty tej rasy są coraz częściej wybierane nie tylko ze względu na swoje niespotykane piękno, ale również na charakter.

Na przestrzeni lat dokonywano na nich selekcji, dzięki czemu rasa ta stała się dużo bardziej przyjazna dla człowieka, zwłaszcza w porównaniu do innych kotów. Maine Coon bardzo lubią człowieka, szybko się przywiązują i są przyjacielskie. W przeciwieństwie do innych kotów, dużo łatwiej akceptują obecność innego zwierzaka. Lubią zarówno dorosłych, jak i dzieci. Nie sprawiają w domu kłopotów, nie są wredne i złośliwe oraz nie przejawiają agresywności. Są prospołeczne, przywiązują się do swojego właściciela, odpowiada im zarówno życie w mniejszych mieszkaniach, jak i w domu z ogrodem. Coraz więcej osób decyduje się właśnie na kupno tej rasy. Koty Maine Coon pochodzące z dobrych hodowli są drogie, jednak miłośnik kotów, pragnący mieć wiernego, przyjacielskiego zwierzaka, na pewno znajdzie w nim towarzyską duszę. W przeciwieństwie do persów, nie muszą być rozpieszczane i nie są obrażalskie. Za to są piękne, wymagają długiej pielęgnacji, by ich futro było gładkie i lśniące, dostarczają tym samym właścicielowi satysfakcji z posiadania zwierzęcia kochanego i zarazem arystokratycznego.

Kilka słów o kociej higienie

Koty myją się same i niespecjalnie przedają, gdy ich ludzki właściciel się w tę pielęgnację wtrąca. Niemniej jednak należy pamiętać, że kłębki kociej sierści muszą być usunięte, a kotek nie zawsze będzie umiał wyczyścić się całkowicie. Dlatego chcąc nie chcąc, trzeba mu trochę pomóc. W przypadku kotów krótkowłosych, pielęgnacja jest zdecydowanie prostsza. Wystarczy raz w tygodniu przeczesać sierść szczotką z miękkim włosiem, a potem drucianym grzebieniem. W przypadku kotów długowłosych, sytuacja jest trochę bardziej skomplikowana, a pielęgnacja bywa czasochłonna. Kocia sierść powinna być czesana codziennie, inaczej filcuje się, a takową można już tylko i wyłącznie obciąć. Do czesania najlepiej sprawdza się grzebień o rzadkich zębach, oraz drugi o gęstych. Szczotkuje się powoli, miejsce po miejscu, aż do uzyskania pożądanej puszystości. Ważne jest, by wyszczotkować martwą sierść, gdyż kot podczas lizania połyka ją, w efekcie pojawiają się potem problemy z trawieniem.

Oprócz sierści, ważne jest pamiętanie o pielęgnacji uszu, oczu i zębów. Uszy czyści się w przypadku zauważenia woskowiny, za pomocą wacika namoczonego w ciepłej wodzie. Codziennie zaś należy przetrzeć oczka kota wacikiem, by nie pojawiała się wydzielina. Co do zębów, tak samo jak w przypadku psów, również koty narażone są na pojawienie się kamienia nazębnego. Warto jest kupować przysmaki pomocne w utrzymaniu prawidłowej higieny jamy ustnej oraz decydować się na karmę, która pomaga oczyszczać zęby. Nie można stosować ludzkich szczoteczek do zębów, ani past. W przypadku pazurów, koty same o nie dbają. W wyjątkowych sytuacjach, można pomóc im i skrócić pazury za pomocą specjalnego obcinaka, jednak robi się to bardzo rzadko. Na koniec warto wspomnieć o najmniej lubianym przez koty elemencie higieny, czyli o kąpieli. Jest to dla kota szok i duży stres, dlatego tego typu operacja powinna być przeprowadzana sprawnie, najlepiej przez dwie osoby, w misce z ciepłą wodą i delikatnie. Kot schnie potem sam, bez suszarki.

Nie każdy miłośnik psów może sobie pozwolić na prz…

Nie każdy miłośnik psów może sobie pozwolić na przygarniecie pupila do swojego domu. Nawet, jeśli posiadasz odpowiednie warunki mieszkaniowe, może się okazać, że nie masz po prostu czasu na właściwą opiekę. Jeśli cały dzień spędzasz w pracy i nikogo z domowników nie ma w tym czasie w domu, zakup psa nie jest najlepszym pomysłem. Jeśli mimo to, brakuje Ci zwierzęcia w domu, możesz rozważyć posiadanie kota. W ostatnim czasie duże zainteresowanie budzi typowo domowy kot, rasy Ragdoll. Jego cecha charakterystyczna jest to, że z reguły ma on niebieskie piękne oczy. Jego nazwę można przetłumaczyć dosłownie jak szmaciana lakę. Koty tej rasy, kiedy weźmiesz je na ręce staja się całkowicie bezwładne i ma się wrażenie, że faktycznie są jak lalka. Kolor ich sierści może być biały, srebrny, czekoladowy. Bardzo często innej barwy są łapy.

Ragdoll jest bardzo puszysty, a jego ogon przypomina ogon kota perskiego. Jeśli chcesz zaopiekować się tą właśnie rasą, musisz mieć świadomość, że jest to kot całkowicie domowy. uwielbia towarzystwo dzieci, jednak z natury jest bardzo powolny i raczej leniwy. Niektórzy twierdzą, że nie jest wskazane, aby wychodził na świeże powietrze, ponieważ bardzo łatwo zapada na rożnego rodzaju infekcje, co odróżnia go od innych ras. Jednak inni hodowcy podkreślają, że to zależy od kota i jego osobowości. Jedne uwielbiają śnieg, inne trzęsą się jak galareta i od razu chorują. Należy więc obserwować reakcje Ragdolla, kiedy zaplanujemy z nim spacer. Najlepiej zaprzyjaźnić się z hodowcą, który posiada rodowód dla danego kota. Ragdolle są bardzo często uczestnikami rożnego rodzaju wystaw kotów, dlatego ich pochodzenie jest niezwykle ważne. Nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Może jeść zarówno karmę suchą jak i mokrą. Jednak tę drugą nie częściej niż dwa razy w tygodniu. Sucha karmę Ragdoll powinien mieć dostępną przez cały czas, podobnie jak wodę. Prawda jest taka, że kiedy kot zgłodnieje sam podejdzie do jedzenia. Dlatego w żadnym wypadku nie należy go do tego zmuszać.